Het kabinet staat op springen. Het verhaal over de Afghanistanoorlog kent iedereen inmiddels wel. En dat kan ook bijna niet anders. De Nederlandse media hebben de afgelopen week bijna al hun capaciteiten gebruikt om lange items te maken over de gang van zaken rond de kwestie. En dat terwijl er nauwelijks nieuws was: de coalitiepartijen ruzieden door, de kamer vroeg om antwoorden.
Vrijdag bereikt de ruzie een hoogtepunt. Rond 12 uur is er nog niets gebeurd, maar de limousines van de ministers worden voorgereden en het ziet er naar uit dat de belangrijke meneren in Den Haag bijna uit hun hok komen. @FemkeHalsema durft zelfs geen plaspauze meer in te lassen. En uitgerekend op dit hoogtepunt kiest de NOS ervoor om niets uit te zenden. Gevolg: een ‘woedende Twitter-menigte.’
De live nieuwskanalen zenden herhalingen uit van wat zich eerder deze week afspeelde, de TV gaat verder met de normale programmering. Zelfs onze belangrijkste fulltime nieuwsradiozender, Radio 1, vind een boekbespreking belangrijker.
@AlexanderNL: “We zijn inmiddels bijna een UUR nieuwsloos. On-waar-schijnlijke vertoning van het Nederlandse journaille.”
Rond vijf over twaalf is er een doorbraak. Niet in de kwestie Afghanistan, maar in de radiostilte op radio en TV. RTL 4 meldt zich, en zegt te blijven uitzenden totdat er nieuws is. @sywert: “Kan het NOS niet voldoende mensen vrijmaken vanwege CAO-perikelen ofzo? Nieuwsvoorziening RTL weer beter. RTL=crisiskoning.”
Voor deze ene keer moet ik dus toegeven, heeft RTL gewonnen. Gefeliciteerd. Volgen? RTL 4 of Twitter.
Geschreven door Tim|
donderdag 4 februari 2010 |0 Reacties
Het programma Newswipe op BBC Four belicht alle kanten van de Engelse nieuwsmedia. Hoe de media berichten over de financiële crisis, en waarom de Engelse tabloids de eeuwige roddels zo interessant blijven vinden. Ook het standaard format voor het een nieuwsitem waarbij toevallige voorbijgangers hun hart kunnen luchten, en de cameraman aan het einde van het item de camera heel typisch langzaam wegdraait en inzoomt op een object blijft niet ongedeerd.
Het is meer dan twee weken geleden dat Haïti werd getroffen door een overweldigende natuurramp. Je hebt er ongetwijfeld alles over gelezen, gezien of gehoord. Bijna elke belangrijke nieuwsbron heeft erover bericht.
De ramp in Haïti was de afgelopen weken nieuwsitem nummer één. Wij, nieuwsconsumenten, wilden er alles van weten, en de media wilden er maar al te graag alles over kwijt. De correspondenten maakten reportages om maar iets te melden, en niet omdat er iets te melden was. En dat resulteerde in een groot aantal reportages zonder enige vorm van inhoud. Filmpjes bijvoorbeeld van Eelco Bosch van Rozenthal die op een vliegveld staat te wachten op een Amerikaans vliegtuig, of Larry King die met de nieuwe ouders van een uit Haïti geadopteerd kind praat.
Natuurlijk zijn er ook veel goede reportages afgeleverd, de reportages die ergens over gaan. De BBC gaat aan kop. Het lijkt alsof de Britse publieke omroep alleen maar kwaliteitsproducties aflevert. Geen één heb ik er kunnen ontdekken, die onder de maat is. Jullie wel?
Ook CNN snapt dat ze groots moeten uitpakken tijdens deze gebeurtenis. Een paar dagen geleden verscheen een 360-graden filmpje op hun website. Wij kunnen zelf kiezen welke kant we op kijken, zoals we dat al van Google Street View kennen. Maar de beelden bewegen nu. Een auto van CNN rijdt een weg af, hoe lager de auto komt, hoe meer verwoestingen er te zien zijn.
En als laatste is the New York Times altijd erg goed in het laten zien van beeldmateriaal op de website. Op de homepage van de website van de Amerikaanse krant zijn vaak veel foto’s te zien en ook nu blinken ze weer uit in het beeldmateriaal. Overzichtelijk en duidelijk, gesorteerd per dag in een diashow worden de fotowaardige momenten tijdens de tragedie in Haïti getoond. Daarnaast zijn het niet de persbureaufoto’s die we in elke krant tegen komen, maar vooral foto’s die door eigen journalisten zijn gemaakt.
Elk jaar rond kerst staat radiostation 3FM in het teken van Serious Request. Het idee is simpel: drie DJ’s in een glazen huis ergens in Nederland draaien 24 uur per dag verzoekjes die voor geld zijn aangevraagd. Ze proberen zo zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel. Dit jaar is dat malaria.
De actie begon zes jaar geleden, in 2004 klein. Het thema was ‘Jouw druppel op een gloeiende plaat’. In totaal zamelde het station dat jaar 916000 euro in. In de jaren die volgde is het uitgegroeid tot onvoorstelbare hoogte. Vorig jaar werd door 3FM vijf en een half miljoen euro op gehaald. En ook radiostations in andere landen zoals België, Kenia en Zweden doen nu mee.
De actie levert al jaren prachtige radio- en televisiemomenten op. Je kunt de actie dit jaar volgen via 3FM, 3fm.nl, 101.tv, Nederland 1 en 3 én de etalagekanalen van de kabelaanbieders.
Het begon als een sympathiek initiatief, soms een beetje knullig geregeld. Reden voor een groeiend aantal mensen om te doneren. Maar hoe lang moet het nog duren totdat de actie aan haar eigen succes voorbij gaat?
Ten onder aan je eigen succes
Goed voorbeeld van zo’n ondergang is voor veel mensen Paul de Leeuw. Jaren lang al domineert hij de zaterdagavond van de VARA, op tv. Over het algemeen veel kijkers. Maar Paul duikt overal op. Het wordt teveel. Je wordt met hem geconfronteerd, terwijl je daar helemaal niet op zit te wachten.
Dit gaat nog niet op voor Serious Request. Ook dit jaar koerst de actie op een recordopbrengst. Maar hoe lang duurt het nog voordat het de sympathie van de kijker, luisteraar: donateur verliest? Een kwestie van enkele jaren.
Henk Hagoort begint zo langzamerhand zijn zin te krijgen, als het gaat om de actualiteitenrubrieken van de publieke omroep. Hij zei aan het begin van dit jaar dat ÉénVandaag, Netwerk en Nova “drie keer de Volkskrant” waren. Niets mis met de Volkskrant, zou je denken? Maar drie keer de ‘Azijnbode’ vond meneer Hagoort toch iets teveel van het goede.
Nu lijkt het erop dat hij zijn zin krijgt. Na de hardnekkige geruchten van vorige week over het stoppen van Nova kunnen we zo langzamerhand constateren dat ook Netwerk niet meer is wat het was. Het begon zo succesvol, als aansluiting op het NOS Acht Uur Journaal, met maatschappelijk betrokken thema’s. Die faam is het nu in rap tempo aan het verliezen.
Spectaculaire aankondigingen en non-onderwerpen
Het programma kiest steeds vaker voor populaire non-onderwerpen, kondigt items spectaculair aan en begint zo te lijken op Hart van Nederland.
Misschien komt het door de verschillende redacties, presentatoren en studio’s. Netwerk bestaat immers eigenlijk uit twee verschillende programma’s: één van de EO, en één van de NCRV met eigen redacties. Maar dat is ook al een tijdje zo, dus echt doorslaggevend kan het niet zijn.
Waarschijnlijk is het programma in een neerwaartse spiraal terecht gekomen tijdens de zenderherindeling in 2006, toen Netwerk in één week van 900.000 naar 300.000 kijkers zakte. Het programma werd van haar ‘vaste’ plek vlak na het journaal naar achteren, naar Nederland 2 geschoven: om half 8. En om half 8 (dus nog voor het Acht Uur Journaal) zijn we nog niet klaar voor de achtergronden achter het nieuws. Niet zo gek dus eigenlijk, dat Netwerk is gaan zoeken naar andere items. Inmiddels is Netwerk allang weer om half negen geprogrammeerd, maar ze zijn er nog niet echt overheen. Jammer.
Nextcolor is het open blogplatform van toekomstige jonge journalisten over de Nederlandse nieuwsmakers en nieuwsbrengers van vandaag. Een breed blogmagazine over de nieuwe mediawereld van morgen.
