De religieuze dimensies van Steve Jobs en Apple, ofwel het Appleïsme

In het boek Godsdiensten van de wereld hanteert godsdienstwetenschapper Ninian Smart zeven religieuze dimensies, die volgens hem toepasbaar zijn op religies en wereldbeschouwingen. Kort samengevat komen de dimensies neer op het volgende:

  1. De praktische/rituele dimensie omvat de vaste gebruiken en gedragspatronen, zoals offers, meditatie, etc.
  2. De emotionele/ondervindingsdimensie heeft betrekking op de mystieke betekenis, de innerlijke zoektocht van de mens, het bidden.
  3. De verhalende/mythische dimensie omvat de wijze waarop men omgaat met verhalen/mythen. Scheppingsverhalen, maar ook geschiedenis. Mondeling en/of schriftelijk.
  4. De doctrinaire dimensie staat voor de leerstellingen, ideologie, zoals de Drie-eenheid binnen de Katholieke kerk, of het geloof in één god. Deze dimensie omvat tevens de visie op de mens.
  5. De morele dimensie staat voor de normen en waarden van een religie, het systeem van regels en wetten zoals de Tora en Shari’a, de Gouden Regel.
  6. De sociale/institutionele dimensie omvat de wijze waarop de religie is georganiseerd, bijvoorbeeld een formele organisatie (Rooms-Katholieke Kerk) of een persoonsgebonden organisatie (charismatisch).
  7. De materiële dimensie omvat uiterlijkheden, gebouwen, kunst, etc, maar ook verschillende omgevingsfactoren, zoals heilige bergen.

Nu is het zo dat wetenschappers al eerder hebben aangetoond dat Apple wordt beleefd wordt als een religie, maar zijn de bovenstaande dimensies ook van toepassing op Apple en zijn Messias? Gezien de emotionele reacties op het overlijden van Steve Jobs, lijkt vandaag de dag bij uitstek om dit uit te zoeken.

Praktische/rituele dimensie:
Deze dimensie wordt vanzelfsprekend gekenmerkt door het kopen van de dure producten van Apple, een vorm van een financieel offer in ruil voor een goddelijk product. Een andere religieuze praktijk is het belachelijk maken en bekritiseren van producten van Microsoft. Wat betreft het rituele aspect kan men verder kijken naar de lange wachtrijen bij Apple-stores ten tijden van de lancering van een nieuw product, maar ook de hypes rond nieuwe producten in het geheel. Met betrekking tot het heengaan van Steve Jobs, kunnen ook het kaarsjes branden en bloemen leggen bij Apple-stores tot deze dimensie worden gerekend. Tenslotte zijn de bedevaarten naar Apple-stores natuurlijk alom bekend. Er bestaan vrijwel geen aanhangers van het Appleïsme die nooit in hun leven hebben deelgenomen aan een dergelijke bedevaart.

Emotionele/ondervindelijke dimensie:
Deze dimensie heeft enige overlap met de hierboven beschreven dimensie. De emotionele reacties op de dood van Steve Jobs, de hysterie rond de lancering van nieuwe producten en de massale teleurstelling na het uitblijven van de iPhone 5 tijdens de presentatie van 4 oktober jongsleden kunnen allemaal worden gezien als emotionele aspecten van de religie van het Appleïsme. Menig Apple-fanboy zal zijn innerlijke zoektocht naar zelfvertrouwen en zelfrespect niet los kunnen zien van zijn Apple-producten.

Verhalende/mythische dimensie:
Het belangrijkste verhaal rond Apple is toch wel dat van de oprichting door o.a. Steve Jobs, gevolgd door het ontslag van Steve Jobs, de bijna val van Apple en daarna de Grote Wederopstanding na de terugkeer van Steve Jobs bij het bedrijf. Dit verhaal van mythische proporties prijkt op een dag als vandaag op alle grote nieuwswebsites en kan worden beschouwd als het belangrijkste verhalende aspect van de religie.

Doctrinaire dimensie:
De leerstellige dimensie valt uiteen in drie kenmerken: een nadruk op esthetica, de ene grote god (Apple) en zijn Drie-eenheid (de vader, zijnde Steve Jobs, de zoon, zijnde Apple en de heilige geest, zijnde nog een keer Steve Jobs).

Morele dimensie:
De normen en waarden van het Appleïsme bestaan voornamelijk uit de binaire oppositie tussen Apple (goed) en Microsoft (kwaad). Gelovige trachten het kwade te beteugelen met boycots en het goede te bevorderen met aankopen.

Sociale/institutionele dimensie:
Deze dimensie bestaat uit een netwerk van relaties tussen Apple en de gelovige, bijvoorbeeld in de vorm van nieuwsbrieven en veel bezochte lanceringsevenmenten, maar ook Apple Care. Dit laatst genoemde is een soort lidmaatschap, waarbij de gelovige een aflaat koopt voor het geval zijn of haar Apple-reliek het defect raakt. In dat geval beloofd het Appleïsme de gelovige bij te staan. Het prediken van het Appleïsme wordt uitgevoerd door de medewerkers van Apple-stores, maar ook medianerds als Alexander Klöpping. Zij kunnen worden gezien als de priesters en bedelmonniken van het geloof.

Materiële dimensie:
De materiële dimensie is misschien wel de belangrijkste dimensie van het Appleïsme. Denk aan de vele Apple producten, Apple Stores en het nieuwe hoofdkwartier in UFO-stijl dat Apple bouwt in Cupertino. De materiële erfenis van Steve Jobs is ongekend.

Conclusie:
De conclusie is aan jou: kunnen Apple en Steve Jobs worden beschouwd als een religie? Laat je mening achter in de comments!

Het Nieuwe Werken zal door de volgende generatie omarmd worden

Enkele jaren geleden werd het Nieuwe Werken onthaald als hip alternatief voor de manier waarop er over het algemeen wordt gewerkt. Omarmd door Microsoft en IBM, besproken op congressen en beschreven in boeken. Het enthousiasme was groot en de voordelen klonken aanlokkelijk. Toch is er niet een echte omwenteling merkbaar geweest in onze manier van werken en hebben we het ideaalbeeld van een flexibele en innovatieve bedrijfscultuur nog niet bereikt. Wat is de traditionele manier waarop er in Nederland wordt gewerkt, wat is het Nieuwe Werken en hoe zal dit laatste concept zich verder ontwikkelen?

De traditionele manier – zeg gerust werken 1.0 – wordt gekenmerkt door een sterke hiërarchie in de organisatie en starheid in plaats van flexibiliteit. Het organogram is verticaal en de organisatie is top-down, wat inhoudt dat de taken worden bedacht in de top van de organisatie. Het Nieuwe Werken – zeg maar gerust werken 2.0 – breekt met deze ouderwetse benadering. Dit wordt gekenmerkt door minder hiërarchie en flexibiliteit in plaats van starheid. Het organigram is horizontaler dan gewend en de organisatie is bottom-up, wat inhoudt dat er veel input vanuit de onderkant van de organisatie wordt doorgegeven naar de top.

In dit concept kunnen werknemers zoveel mogelijk plaats- en tijdsonafhankelijk werken. Hierdoor wordt de werknemer productiever, wordt onnodig reizen geminimaliseerd en is er een betere work-life balance. Dit wordt ondersteund door het gebruik van technologie zoals conference calling, social media en virtual workspaces. Een belangrijk onderdeel van deze filosofie is ook de werkomgeving van het bedrijf zelf. De kantoren veranderen in flexibele gebouwen zonder vaste werkplekken, met een koffiebar, gedeelde secretaresses en hippe meubelen in felle kleuren.

De reden dat het Nieuwe Werken nog niet is ingevoerd komt door de werkende generatie zelf. Veel mensen vinden het lastig om thuis te werken, willen het liefst een eigen werkplek met vaste collega’s en een foto van de kinderen op het bureau, gruwelen van een idee van een gedeelde secretaresse, kunnen niet goed overweg met de eindeloze toepassingsmogelijkheden van nieuwe technologie of vinden zijn gewoon gewend aan de manier waarop ze altijd al hebben gewerkt.

Het gezegde luidt echter dat alles wat goed is, langzaam komt. De verandering neemt dus haar tijd, maar is onontkoombaar. De toekomst ligt nog helemaal open. Ik ben ervan overtuigd dat de huidige generatie die over enkele jaren haar eerste stappen op de werkvloer zet, het transitieproces van werken 1.0 naar werken 2.0 zal versnellen. Puur omdat zij opgegroeid zijn met nieuwe technologie, behoefte hebben aan onafhankelijkheid en goed gedijen in flexibiliteit. Dan komt het innovatieve karakter van de economie naar boven, en zal het Nieuwe Werken vaste grond vinden.

De verscholen netwerkmeeting achter het bizar simpele Bowlr concept

Als bedrijf kun je als bedrijfsuitje natuurlijk met het hele bedrijf gaan raften, gaan bungeejumpen of een ballonvaart maken. Maar als hip bedrijf kun je het eigenlijk niet meer maken om je werknemers af te doen met een simpel potje bowl. Of toch wel? Het jaarlijkse bowling evenement Bowlr lijkt langzaam een traditie te worden bij de hipste en meest innovatieve bedrijven van Nederland.

Onder andere Microsoft, Hyves, Marketingfacts, Hogeschool van Amsterdam en de VPRO doen dit jaar mee aan het geweldige bowl concept, dat jaarlijks wordt georganiseerd door techblog The Next Web. Het ogenschijnlijk simpele potje bowl is langzaam uitgegroeid tot het netwerkfeest dat niemand mag missen. Meedoen? Op dit moment zijn er nog vier teams beschikbaar. Meedoen met een team van acht mensen kost 900 euro, als je meteen ook een baan wil sponsoren kost het bijna het dubbele; 1500 euro.

De grote afwezigen bij Bowlr zijn Google, Apple, en sociale netwerken Facebook en LinkedIn die beide voet aan grond proberen te zetten in Nederland. Wat zouden zij met hun bedrijfsuitje doen? Vast een ballonvaart. Als je echt mee wilt doen in het innovatieve mediawereldje sta je op 28 januari bij Bowlr. Helaas zijn onze bankrekeningen zijn nog niet toereikend genoeg. Maar wie weet staat de voltallige nextcolor redactie volgend jaar wel bij Bowlr?