Al ongeveer een maand is het onrustig in de arabische wereld, die zich vooral uitstrekt over het Midden Oosten en Noord Afrika. De leiders van Tunesië en Egypte moesten al toegeven aan de stellige wensen van hun volk, en het ziet ernaar uit dat binnen korte tijd meer dictatoriale leiders dat lot zullen volgen. Vandaag richten de internationale media zich vooral op Libië. De antiwesterse Moammar al-Qadhafi is daar al sinds een staatsgreep en een volgende interne machtstrijd meer dan veertig jaar geleden aan de macht.
De revolutie werd in Egypte niet voor niets de Facebookrevolutie genoemd. Nieuwe media, zoals ook Twitter en YouTube spelen een ongekend grote rol in de opstanden en demonstraties. Maar dat is niet de enige bijzondere factor. De Arabische nieuwszender Al Jazeera (vertaald ‘het Schiereiland’) is veruit de belangrijkste onafhankelijke nieuwsbron. Ondanks dat het netwerk er aan het begin van de onrusten, in Tunesië rijkelijk laat bij waren omdat ze hun handen vol hadden aan de Palastine Papers zijn ze nu leidend in iedere berichtgeving.
De macht die Al Jazeera daarmee zou hebben is veelbesproken. De regimes in Arabische landen betichten de zender ervan de protesten te voeden. Daar valt wat voor te zeggen. Want door de beelden te zien als doorsnee Libiër of Bahreinse zal het revolutionaire gevoel in die mensen aangewakkerd worden. Maar dat is juist de taak van een nieuwsbron.
Een ander verwijt is het partijdig zijn van Al Jazeera. Volgens velen heeft bericht het nieuwsnetwerk vooral veel over de mogelijke wandaden van de regimes in kwestie, en laat ze de positieve elementen liggen. Egypte en Libië zijn bijvoorbeeld veel rijker geworden na het aantreden van de Mubarak en al-Qadhafi. Het nieuwsstation zou structureel de kant kiezen van de opstandelingen, zonder feiten te checken of zelf journalistiek werk te doen.
Het is waar dat Al Jazeera anders bericht over de ontstane situatie dan vele anderen zouden doen. In de berichtgeving van de nieuwszender is de stem van het volk de hoofdlijn. Daaromheen geeft men natuurlijk commentaar en stuurt men de correspondenten en journalisten op pad om zelf op onderzoek uit te gaan. In Libië en zijn alle werkvergunningen voor Al Jazeerajournalisten ingetrokken, en dat was in Tunesië en Egypte tijdens de demonstraties ook het geval. Toch lukt het het nieuwsnetwerk uit Qatar het steeds om als eerste betrouwbaar nieuws uit de landen te brengen. Iets waarvoor we het nieuwsstation juist voor zouden moeten prijzen. Natuurlijk is de manier van werken anders, maar volgens mij gaat het juist om een positief alternatief. Zeker voor ons westerlingen, om te weten wat er werkelijk speelt onder de Arabische bevolking.
