Geschreven door
Thom
|
dinsdag 2 november 2010
|

Als het aan de VVD ligt, mag de publieke omroep zich niet meer met internet bezighouden. De omroepen moeten bij hun leest blijven, zich beperken tot audiovisuele taken, ofwel alleen radio- en televisieprogramma’s maken die op publieke netten te zien zijn. Dit bevestigde VVD-Kamerlid Anouchka van Miltenburg op maandag 2 november in het Nederlands Dagblad.
Vijf redenen waarom de VVD de plank volledig misslaat:
- Het belangrijkste argument voor de hierboven genoemde maatregel, is dat de omroepen nu op oneerlijke wijze met hulp van belastinggeld zouden concurreren met commerciële partijen. De laatst genoemden moeten een risico nemen om nieuwe websites winstgevend te kunnen maken, een risico dat voor de omroepen vrijwel niet zou bestaan.Hoewel hier wel iets in zit, kun je het ook omkeren. Je zou ook kunnen stellen dat de commerciële partijen oneerlijke concurrentie zijn, aangezien zij aan veel minder regels gebonden zijn dan de publieke omroep. De ‘commerciëlen’ hebben weer andere voordelen dan de verschillende publieke zenders. Waarom de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) beperken? Bovenal zouden kranten, in hun zoektocht naar een vervangend medium, volgens Van Miltenburg last hebben van de oneerlijke concurrentie van de publieke omroepen. Waarom zouden kranten, die hun traditionele medium dreigen te verliezen, meer recht hebben op internetgerichte evolutie dan de omroepen? Het is maar de vraag of televisie en radio over 25 jaar nog bestaan. Ik bespeur een gelijkenis.
- We leven in het jaar 2010, de weg tot aan de volgende jaarwisseling is bijna verreden. De VDD-maatregel stuurt de NPO terug naar het op een na laatste decennium van de vorige eeuw. Het internet is de toekomst en de toegangspoort naar de jeugd van tegenwoordig. Wil de omroepen mee komen met de rest, dan zullen ook zij een territorium moeten kunnen claimen op het wereld wijde web. Hoe kunnen omroepen en programma’s zich anders profileren?
- Internet is voor veel televisie- en radioprogramma’s een geweldige aanvulling. Neem een fenomeen als Twitter. Steeds vaker verweven programma’s de zogenaamde hashtags (#tvlab) in hun concept, de Twitter-discussies worden zelfs verweven in programma-websites of een livestream (Beagle, in het Kielzog van Darwin). Zijn dergelijke crossmediale werkwijzen uit den boze voor publieke omroepen?
- Internet is ook audiovisueel!
- Het grote probleem van alles dat commercieel is, is dat het commercieel is. Het gaat om geld verdienen, niet om kwaliteit. Is iets interessant voor een klein publiek, dan is het opeens niet goed genoeg. Kun je geld verdienen met de meest verschrikkelijke meuk, dan is helemaal top. Val je (blijkbaar) buiten de heersende stroom, dan kun je de televisie, radio en computer maar beter uitlaten. De NPO biedt voor veel dingen een alternatief. Als je het mij vraagt, moeten we dat koesteren. Net als al het andere dat kapot wordt gemaakt door onze nieuwe regering.
Mijn stelling is dat de VVD, als ze de NPO kwijt wil, de omroepen beter direct kan afschaffen. Behoed hen van een lange lijdensweg. Noem me een linkse rakker, maar kom dan wel met tegenargumenten…
Geschreven door
Tim
|
vrijdag 24 september 2010
|

De meest trotse en gewaardeerde krant van Amerika; the New York Times schud op zijn grondvesten. Afgelopen kwartaal daalde de inkomsten van de krant met zo’n 3%, terwijl de internet inkomsten met 14% stegen. Dit lijkt een gigantische groei, maar het is niet genoeg om de krant draaiende te houden. Zoals te zien is in de dagelijkse videoblog van de krant gaat het reilen en zeilen op de redactie gewoon door, en zal de krant er wel niet van de ene op de andere dag aan onderuit gaan.
Waar magnaat Rupert Murdoch zijn Britse kranten The Times en Sunday Times eerder achter gesloten deuren zette heeft de New York Times tot nu toe voor een open website gekozen. Een tot nu toe slimme zet, aangezien de redactie inmiddels de grootste nieuwswebsite ter wereld schrijft. De tactiek van mediatycoon Murdoch is daarentegen niet heel succesvol, de online nieuwsconsument lijkt niet happig te zijn voor online nieuws tegen een betaling. Het verkeer naar de website van The Times halveerde zelfs door de verplichte registratie die werd ingesteld. Toch lijken toekomstige stijgende advertentie inkomsten van de website van de New York Times de kosten van de papieren versie te moeten gaan dragen, en kunnen we een zogenaamde ‘paywall’ ook op de website van de New Yorkse krant verwachten. Of dit ook de doodslag wordt voor de digitale NYT? Zolang niet alle kwalitatieve nieuwswebsites geld vragen voor hun service zal het een kat en muis spel blijven. Voorlopig kan de hele wereld nog het dagelijkse nieuws uit New York lezen, want met een financiële injectie van $250 miljoen kan de krant de komende tijd nog wel vooruit.
Geschreven door
Tim
|
woensdag 16 juni 2010
|

De functieomschrijving van een beurshandelaar bestaat anno 2010 uit niets meer dan het stoicijns staren naar een computerbeeldscherm en het bedienen van de knopjes. De NOS heeft dit idee succesvol vertaald naar de steeds meer eisende nieuwsconsument. Onder de geforceerd hippe naam ‘NOS Pulse‘ schuift het meest populaire nieuws aan je voorbij. Al eerder probeerde het Japanse Newsmap het nieuws te visualiseren, maar dit idee lijkt met NOS pulse al achterhaald.
De mogelijkheden voor het live doorzetten van nieuws op deze manier zijn groot. Wie ziet er geen beelschermen in de woonkamer waar live het nieuws op verschijnt voor zich? Als de NOS de vage rode indicaties aanpast, en er voor zorgt dat niet steeds het zelfde nieuws aan je voorbij trekt zie ik wel toekomst voor dit concept.
Geschreven door
Tim
|
donderdag 27 mei 2010
|

Gisteren bracht de Volkskrant het nieuws dat de krant een speciale sociale media redacteur heeft aangesteld, en nog wel de eerste in Europa ook. De nieuwe redacteur gaat het nieuws op de sociale media nauwlettend in de gaten houden, net zoiets als nu.nl probeert met het nieuwe nu live. Het doel van de actie is om meer bezoekers naar de website van de Volkskrant te lokken.
Dan maakte de NRC vandaag bekend juist te stoppen met twee van zijn online activiteiten. NRC Webtv en de internationale website van de krant moeten er aan geloven, net als het maandblad van de NRC, NRC Focus. Nu is dit niet zo’n extreme aderlating voor het internet, de internet televisie van de NRC stond vooral bekend om zijn boekbesprekingen, en de internationale website van de krant kon nu eenmaal niet opboksen tegen Amerikaanse giganten zoals the New York Times en the Wall Street Journal. Toch werden zes redacteuren van de website van de krant overgeplaatst naar de papieren editie.
Het is opvallend dat na de overnames van de Volkskrant en NRC Handelsblad door respectievelijk de Persgroep, en investeringsfonds Egeria en Derk Sauer de beide kranten totaal andere paden gaan bewandelen. De een zet en extra redacteur in op het internet, terwijl de ander daar juist zes weghaalt om zich meer op de krant te gaan richten. Het is te hopen voor NRC Handelsblad dat ondanks de doemvoorspellingen van the Financial Times de gedrukte krant het nog iets langer uithoudt dan vijf jaar…
Geschreven door
Tim
|
maandag 25 januari 2010
|
Toen de Volkskrant in 2006 zijn 25.000ste editie bij zijn abonnees op de deurmat gooide vernieuwde het in een klap zijn hele website. Voortaan werd er ook televisie gemaakt door de krant, VK.tv was geboren. Vandaag de dag schitteren scherpe opinievideo’s van Jan Mulder en Dominee Gremdaat op de website van het unieke concept. Afgelopen zaterdag werd de 20.000ste editie van het dagblad Trouw gevierd. En hoe toevallig; ook zij besluiten het op het internet eens flink anders aan te pakken. Onder de weinig belovende titel ‘Trouw.nl op een computerscherm‘ presenteren zij hun nieuwe visie op het internet.
De verscholen journalist op het web
De redactie van Trouw zag de afgelopen jaren het internet volwassen worden. Waar op de meeste krantenredacties anonieme bureauredacteuren de ANP artikelen en de krantenartikelen van die dag naar de website doorschuift, wil Trouw het nu anders aanpakken. Zij willen de redacteuren achter hun bureau een stem geven, een gezicht op het internet, net zoals de krant zijn eigen identiteit doorgeeft. Een geweldige stap voor de tot nu toe grijze en grauwe krantenwebsite van Trouw. Ook Joop.nl en zijn grote voorbeeld The Huffington Post zetten de schrijvers persoonlijk op de voorpagina van de blog, en stelt ze centraal in het verhaal. En bijvoorbeeld nrc.next, waar de voltallige redactie van de krant zijn (veelal persoonlijke) verhalen plaatst.
Een goede zaak dat Trouw de webredacteur achter zijn bureau vandaan wil sleuren. Maar of ze wel de expertise hebben? Misschien moeten ze die juist wel missen om iets echt vernieuwends neer te zetten. Laat de webredacteur weer een journalist zijn! Vive le revolution!