Het is meer dan twee weken geleden dat Haïti werd getroffen door een overweldigende natuurramp. Je hebt er ongetwijfeld alles over gelezen, gezien of gehoord. Bijna elke belangrijke nieuwsbron heeft erover bericht.
De ramp in Haïti was de afgelopen weken nieuwsitem nummer één. Wij, nieuwsconsumenten, wilden er alles van weten, en de media wilden er maar al te graag alles over kwijt. De correspondenten maakten reportages om maar iets te melden, en niet omdat er iets te melden was. En dat resulteerde in een groot aantal reportages zonder enige vorm van inhoud. Filmpjes bijvoorbeeld van Eelco Bosch van Rozenthal die op een vliegveld staat te wachten op een Amerikaans vliegtuig, of Larry King die met de nieuwe ouders van een uit Haïti geadopteerd kind praat.
Natuurlijk zijn er ook veel goede reportages afgeleverd, de reportages die ergens over gaan. De BBC gaat aan kop. Het lijkt alsof de Britse publieke omroep alleen maar kwaliteitsproducties aflevert. Geen één heb ik er kunnen ontdekken, die onder de maat is. Jullie wel?
Ook CNN snapt dat ze groots moeten uitpakken tijdens deze gebeurtenis. Een paar dagen geleden verscheen een 360-graden filmpje op hun website. Wij kunnen zelf kiezen welke kant we op kijken, zoals we dat al van Google Street View kennen. Maar de beelden bewegen nu. Een auto van CNN rijdt een weg af, hoe lager de auto komt, hoe meer verwoestingen er te zien zijn.
En als laatste is the New York Times altijd erg goed in het laten zien van beeldmateriaal op de website. Op de homepage van de website van de Amerikaanse krant zijn vaak veel foto’s te zien en ook nu blinken ze weer uit in het beeldmateriaal. Overzichtelijk en duidelijk, gesorteerd per dag in een diashow worden de fotowaardige momenten tijdens de tragedie in Haïti getoond. Daarnaast zijn het niet de persbureaufoto’s die we in elke krant tegen komen, maar vooral foto’s die door eigen journalisten zijn gemaakt.