Onethisch brengen van nieuws uit Tripoli veroorzaakt heftige discussies

Het nieuws in Nederland wordt al enige dagen beheerst door een ronduit afschuwelijk vliegtuigongeluk in Tripoli. Het kan niemand in binnen- en buitenland zijn ontgaan dat op één na alle passagiers die in dat vliegtuig zaten zijn omgekomen, waaronder 70 Nederlanders. Er zaten 71 Nederlanders in het bewuste vliegtuig, wat betekent dat de enige overlever van het ongeluk een Nederlander is. De jongen Ruben wordt in buitenlandse media al ‘wonderboy’ genoemd.

Inmiddels weten we bijna alles over de jongen, en zijn familie. Ik heb zijn schoenmaat nog niet kunnen vinden, maar dat is wellicht een tip voor de voorpagina van de Telegraaf van morgen. De discussie over privacy in de media laait weer op.

Discussie: Media & pivacy

De discussie is zeker niet nieuw. In 1996 verongelukte bij Eindhoven een Herculesvliegtuig, waarbij 34 mensen de dood vinden. Toen al kreeg de Volkskrant stapels met ingezonden brieven binnen over de rampjournalistiek die niet ethisch gehandeld zou hebben. “Talloze journalisten worden naar het gebied gestuurd en iedereen die er ook maar iets mee te maken heeft wordt onderworpen aan de sensatiezucht van de verslaggevers van ‘kwaliteitsprogramma’s’ als het Radio 1-journaal of Nova,” schrijft Maarten Versteegh uit Ophemert. De Volkskrant heeft trouwens niet zo heel veel geleerd van deze post, want toen de naam van het jongetje bekend werd, waren zij een van de eersten die deze publiceerden. Later hebben ze de achternaam weer weggehaald.

De discussie bestaat dus al even, maar met de komst van Twitter neemt de discussie wel andere vormen aan. De Telegraaf was voor even trending topic, wereldwijd. De krant verzorgde heel veel opschudding door te bellen met de ‘sole survivor’, of ‘wonderboy.’ We schreven al een artikel over het in strijd zijn met de code voor de journalistiek.

Ook andere media krijgen kritiek, het vermelden van de naam en het vertonen van beelden is voor veel trouwe NOS-nieuwskijkers reden genoeg om een mail te sturen. De hoofdredactie van de NOS beantwoord de mails in een blog, waarop ook weer veel reacties komen. Die variëren van complimenten tot nog uitgesprokener kritiek.

Ondanks de kritiek op de blog liet de NOS gisteren tijdens het 10 uur journaal beelden zien van een dagboek. Duidelijk was te lezen over de heenreis naar Zuid-Afrika. Vooralsnog lijk ik de enige in de hele wereld die dat ook niet zo netjes vind. Vanmiddag om 5 uur kan iedere geïnteresseerde chatten met Giselle van Cann, adjunct-hoofdredacteur van de NOS.

Wettelijke code?

De vraag is wat we mogen, moeten kunnen en vooral willen doen om het onethisch brengen van nieuws in het vervolg te voorkomen. Ik gok dat het grootste deel van de lezers van de Telegraaf niet zo veel problemen zien in het bellen met Ruben. En ook de NOS verliest waarschijnlijk weinig kijkers. Den Haag zou natuurlijk het volk kunnen raadplegen, en hen kunnen vragen of er wettelijk iets van een code voor de journalistiek moet worden vastgelegd. Of je laat de verantwoordelijkheid bij de media zelf. Die zullen die verantwoordelijkheid snel genoeg nemen als ze hun kijkcijfers of klantenaantal zien dalen.

Overtreedt de Telegraaf de Code voor de Journalistiek?

Op vrijdag 14 mei, om 06:44, publiceerde de Telegraaf een artikel op haar website en in haar krant over Ruben, de enige die de vliegramp in Libië heeft overleefd. De verontwaardiging was groot toen bleek dat de journaliste in kwestie, Jolande van der Graaf, de negenjarige jongen aan de telefoon had gehad. In een kort gesprek vertelde Ruben dat hij zich niets kon herinneren van het ongeluk, en dat hij niet wist dat zijn ouders overleden waren. De journaliste deelde dit hem mee.

Hierop barstte de kritiek los. Gaat het niet te ver om een negenjarige jongen, die op een ziekenhuisbed zit te vechten voor zijn leven, op te bellen en mede te delen dat hij een vliegtuigongeluk heeft gehad en dat zijn ouders overleden zijn? De Telegraaf werd een wereldwijde trending topic op Twitter, Minister Verhagen was boos en diverse media keurden het unaniem af. Om de bovenstaande vraag te beantwoorden moeten we echter wel objectief naar de feiten kijken. Gelukkig is er de Code voor de Journalistiek, met regels waar elke journalist zich aan moet houden.

En dan vinden we interessante dingen. Een aantal passages uit de onderdelen ‘waarheidsgetrouw en ‘fair’:

3 De journalist gaat zorgvuldig en integer te werk en geeft daarvan ook blijk in zijn berichtgeving door verantwoording af te leggen over zijn journalistieke methoden.

14. Bij het verzamelen, selecteren en bewerken van nieuws gaat de journalist fair te werk.

18. De journalist zal de privacy van personen niet verder aantasten dan in het kader van een open berichtgeving noodzakelijk is.

19. De journalist ontziet de privacy van slachtoffers, nabestaanden, patiënten maar ook van verdachten en daders door de algemene herkenbaarheid van betrokkenen in de berichtgeving te vermijden in al die gevallen waarin deze personen onevenredig nadeel van herkenbaarheid zullen ondervinden en voor zover het vermijden van herkenbaarheid niet in strijd is met het belang van een adequate berichtgeving.

Gaat de Telegraaf hier fair en integer te werk? Daar valt over te twisten, maar algemene opinie vindt van niet, en daar valt een hoop uit op te maken. Regel achttien is ook interessant. Wat is de nieuwswaarde dat de rest van de wereld weet dat Ruben er nu pas achter komt dat hij een ongeluk heeft gehad en dat zijn ouders zijn overleden? En dan de klapper, regel negentien. Een artikel plaatsen met privacygevoelige informatie, met naam en met foto, bij een negenjarig kind: wordt hier het maatschappelijk belang bij gediend?

Dit is geen zuivere journalistiek meer, dit is aasgierjournalistiek. En dat bij een krant die campagne voerde tegen de kilometerheffing wegens privacyschending. Schandalig. Ik ben benieuwd wat het Commissariaat voor de Media hier van vindt.