Geschreven door
Tycho
|
donderdag 13 mei 2010
|
Met nog zeventwintig dagen te gaan loopt de spanning voor de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni 2010 op. Zeker op het partijbureau van het CDA. Daar begon de campagne al niet zo goed, toen het vertrouwen in de premier en CDA-lijsttrekker Jan Peter Balkenende op een historisch dieptepunt was. Uit enquetes en peilingen blijkt dat de kiezers de prestaties van zijn laatste kabinet beoordelen als belabberd, en de oppositie verwijt de weinig charismatische leider een gebrek aan leiderschap. Niet ideaal om mee te starten.
Vervolgens brengt de CDA-minister Gerda Verburg een magazine uit, ter ere van het 75-jarig bestaan van het ministerie van Landbouw, Visserij en Natuurbeheer. Toen echter bleek dat dit een 400.000 euro kostende luxe glossy werd met de naam ‘GERDA’ – inclusief grote foto van de minister met zweepje op de cover – schoot dit velen in het verkeerde keelgat. Na een spoeddebat nam de Tweede Kamer een motie van treurnis aan. Ook buiten de Kamer reageerde men verontwaardigd.
En dan blijkt dat de CDA-staatssecretaris van Defensie Jack de Vries maandenlang een buitenechtelijke verhouding had met een ondergeschikte, blonde adjudante. En dat terwijl het CDA de partij is van christelijke normen en waarden, waar het gezin de hoeksteen van de samenleving is. Zijn vrouw heeft hem het huis uit gezet. Hier komt nog bij dat De Vries de belangrijkste spindocter van zijn partij is. Hij doet nu een stap terug in de campagne.
Tel dit bij elkaar op, voeg er de niet zo florissante peilingen aan toe – derde achter de PvdA en VVD, het zetelaantal schommelt rond de 25 zetels – en de partij moet hard aan de bak om het beeld te kantelen. En dan red je het niet alleen met kleurplaten. Schrijf de christen-democraten echter niet te snel af. In het verleden hebben ze bewezen dat ze campagnes kunnen voeren en verkiezingen kunnen winnen. Mocht dit echter niet lukken, dan hebben bovengeschreven punten zeker een rol gespeeld.
Geschreven door
Tycho
|
donderdag 13 mei 2010
|
Campagnes voor de Tweede Kamerverkiezingen komen op gang, en dat betekent dat het vertrouwde moddergooien is begonnen. D66 waarschuwt voor de vage keuzes en stilstand van het CDA en de PvdA. Het CDA maakt studenten bang voor een coalitie van D66, PvdA en VVD. De PvdA sluit de PVV uit. De PVV noemt PvdA-leider Cohen een ‘theedrinkende multiculti-knuffelaar.’ GroenLinks waarschuwt voor het liberale gevaar van de VVD. De SP maakt verwijten naar de PvdA. De VVD waarschuwt voor de PvdA. De PvdA noemt de VVD kwakzalvers.
Kortom, men maakt elkaar als het even kan zwart, om te benadrukken dat de eigen partij de beste keuze is op negen juni. Maar wie scheidt de feiten van de fictie in dit verbale geweld? Hier ligt een mooie taak voor de journalistiek, en gelukkig wordt de handschoen opgepakt. Het NRC Handelsblad toetst de campagnes via haar blog Verdraaide Feiten, De Pers heeft een vaste rubriek in haar krant om leugens van waarheden te onderscheiden en weblog Sargasso introduceert de Moddermeter. Goed om te zien dat er dit soort initiatieven zijn, suggesties verkomen we graag in de comments!
Geschreven door
Tim
|
donderdag 31 december 2009
|
Het is de laatste dag van het jaar, en zelfs de laatste dag van het afgelopen decennium; het einde van de zeroes. Als een traditie kijkt de media en het internet terug op de afgelopen jaren. Honderden lijstjes schieten aan de internetter voorbij en de hoogte en dieptepunten worden uitvoerig besproken op weblogs en in de andere media.
Al die terugblikken leveren ook weer de nodige ergernissen op. In principe is het simpelweg het herhalen van de hoogte punten. Artikelen die hoogstens een ‘ohja, dat’ reactie uitroepen bij de lezer. De Volkskrant blikt al meer dan een week terug in een kleine rubriek op de tweede pagina. Ook de nrc.next van vanochtend, die zonder foto’s, maar vol met infographics op de deurmat viel laat de statistieken van het afgelopen jaar zien. Bush. Obama. Afghanistan. 9/11. We hebben het allemaal al honderd keer gehoord, dus waarom niet nog een keer?
Het Journaal op 3 blikt liever vooruit op het komende jaar en het komende decennium. Terwijl de kranten, grote nieuwswebsites en grotere journaals liever achterom kijken denkt het journaal na over de toekomst van dit kabinet, over de toekomst van het milieu en van de Europese Unie. Al blijft dit natuurlijk een soort op feiten gebaseerde waarzeggerij, alles beter dan het nieuws dat we al veel vaker hoorden.