Het Nieuwe Werken zal door de volgende generatie omarmd worden

Enkele jaren geleden werd het Nieuwe Werken onthaald als hip alternatief voor de manier waarop er over het algemeen wordt gewerkt. Omarmd door Microsoft en IBM, besproken op congressen en beschreven in boeken. Het enthousiasme was groot en de voordelen klonken aanlokkelijk. Toch is er niet een echte omwenteling merkbaar geweest in onze manier van werken en hebben we het ideaalbeeld van een flexibele en innovatieve bedrijfscultuur nog niet bereikt. Wat is de traditionele manier waarop er in Nederland wordt gewerkt, wat is het Nieuwe Werken en hoe zal dit laatste concept zich verder ontwikkelen?

De traditionele manier – zeg gerust werken 1.0 – wordt gekenmerkt door een sterke hiërarchie in de organisatie en starheid in plaats van flexibiliteit. Het organogram is verticaal en de organisatie is top-down, wat inhoudt dat de taken worden bedacht in de top van de organisatie. Het Nieuwe Werken – zeg maar gerust werken 2.0 – breekt met deze ouderwetse benadering. Dit wordt gekenmerkt door minder hiërarchie en flexibiliteit in plaats van starheid. Het organigram is horizontaler dan gewend en de organisatie is bottom-up, wat inhoudt dat er veel input vanuit de onderkant van de organisatie wordt doorgegeven naar de top.

In dit concept kunnen werknemers zoveel mogelijk plaats- en tijdsonafhankelijk werken. Hierdoor wordt de werknemer productiever, wordt onnodig reizen geminimaliseerd en is er een betere work-life balance. Dit wordt ondersteund door het gebruik van technologie zoals conference calling, social media en virtual workspaces. Een belangrijk onderdeel van deze filosofie is ook de werkomgeving van het bedrijf zelf. De kantoren veranderen in flexibele gebouwen zonder vaste werkplekken, met een koffiebar, gedeelde secretaresses en hippe meubelen in felle kleuren.

De reden dat het Nieuwe Werken nog niet is ingevoerd komt door de werkende generatie zelf. Veel mensen vinden het lastig om thuis te werken, willen het liefst een eigen werkplek met vaste collega’s en een foto van de kinderen op het bureau, gruwelen van een idee van een gedeelde secretaresse, kunnen niet goed overweg met de eindeloze toepassingsmogelijkheden van nieuwe technologie of vinden zijn gewoon gewend aan de manier waarop ze altijd al hebben gewerkt.

Het gezegde luidt echter dat alles wat goed is, langzaam komt. De verandering neemt dus haar tijd, maar is onontkoombaar. De toekomst ligt nog helemaal open. Ik ben ervan overtuigd dat de huidige generatie die over enkele jaren haar eerste stappen op de werkvloer zet, het transitieproces van werken 1.0 naar werken 2.0 zal versnellen. Puur omdat zij opgegroeid zijn met nieuwe technologie, behoefte hebben aan onafhankelijkheid en goed gedijen in flexibiliteit. Dan komt het innovatieve karakter van de economie naar boven, en zal het Nieuwe Werken vaste grond vinden.


Post comment as twitter logo facebook logo
Sort: Newest | Oldest

hey Tycho,

ik zal wat verhelderen en verder reageren.

Wat ik bedoel is dat mensen een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel moeten hebben om niet onverstandig met flexibiliteit om te kunnen gaan. Daar is ook onze school op gebaseerd, maar dat terzijde. Als je geen verbinding voelt met iets, zul je het ook niet erg vinden als het 'stuk' gaat.

Collectief bezit betekent dat elke werknemer aandeelhouder in het bedrijf is en zo wordt verbonden aan het reilen en zeilen ervan. hierdoor zal werken niet slechts een dagbesteding worden maar een plek waar je aan doelen en idealen voor de toekomst werkt. Wat betreft vergaderingen, dat zou veel meer een algemene verandering van eigenaren zijn. Hierin kunnen de werknemers hun invloed effectief in gaan zetten.

Deze voorwaarden zijn veel belangrijker dan de fysieke inrichting van een kantoor. De omgeving is immers vooral afhankelijk van de mensen, niet andersom.

De beschreven vormen van basisdemocratie zullen niet alleen in de dienstensector, waar wij het nu toch voornamelijk over hebben, tot uiting komen maar ook in andere sectoren. Dit verhoogd de productiviteit en zal een duurzame economie opleveren, omdat bedrijven veel dynamischer zullen gaan functioneren en zo makkelijker op situaties kunnen anticiperen.

Dag Gert,

Hartelijk dank voor je reactie, de spellingsfouten zijn inmiddels aangepast. Ik ben er niet van overtuigd dat er door gedeelde werkplekken en dergelijke chaos ontstaat. Je noemt wat experimenten uit de vorige vorige eeuw, en hier kan ik mij in vinden. Ik ben close met de implementatie van het Nieuwe Werken in een organisatie waar het niet vlekkeloos verloopt, puur omdat de mensen die daar werken er geen behoefte aan hebben en er niet mee om kunnen gaan. Ik heb in het artikel ook al aangegeven dat hier een probleem ligt.

De generatie die echter over enkele jaren gaat werken gaat hier veel soepeler mee om, daar geloof ik echt in. Ik merk het namelijk zelf ook. Niet alleen bij mij, waar ik juist expres telkens aan een andere plaats aan de vergadertafel ga zitten, maar ook bij mijn leeftijdgenoten. Zij hebben juist behoefte aan de flexibiliteit en zelfstandigheid van het Nieuwe Werken.

Hi Tycho,

Volgens mij ben je helemaal klaar voor Het Nieuwe Werken. Waarschijnlijk is je leuze dan ook: 'Hiërarchie komt in mijn woordenboek (en spellingchecker) niet voor'...

Ik vraag me af of de chaos van open werkplekken en gedeelde secretaresses op termijn niet tegen gaat werken. Ik denk dat ieder mens behoefte heeft aan een eigen plek. Ga je zelf niet ook meestal op dezelfde plek zitten in vergaderingen en dergelijke? Ook experimenten met open kantoren, zogenaamde kantoortuinen, in de vorige eeuw zijn een fiasco geworden. Ik herinner me nog dat alleen de afdeling financiële administratie een eigen plek had gecreëerd: met enorme stapels computeruitdraaien die toen nog per meter uit de matrixprinters werden gespuwd.

Zou het ontbreken van een eigen plek ook niet juist de losse verhouding met de organisatie versterken?

Ha Daan,

Dank voor je compliment en je scherpzinnige opmerkingen, ik wil er graag op reageren.

Allereerst door aan te geven dat ik slechts twee werkfilosofieën heb geschetst, en vervolgens de ontwikkeling van de tweede nader behandel. Het Nieuwe Werken geeft werknemers meer vrijheid en flexibiliteit door tijd- en plaatsonafhankelijk te kunnen werken. Dit gaat gepaard met het gebruik van nieuwe technologie, een bottom-up organisatie en een innovatief gebruik van de kantoorruimte. Dit zijn de kaders. Hoe men vervolgens complexe zaken als verantwoordelijkheidsgevoel aanpakt, en die kaders invult, is aan de bedrijven zelf. Ik ben zelf bij IBM geweest en heb stukken gelezen over Microsoft - het verschilt per bedrijf.

Ten tweede heb ik enige vraagtekens bij de punten die jij noemt om dat verantwoordelijkheidsgevoel te bereiken. Je noemt bijvoorbeeld collectief bezit. Houdt dit in dat alle bureaustoelen behoren tot de werknemers? En over de algemene vergaderingen: bij de bedrijven waar ik mee heb gewerkt wordt er om de haverklap vergaderd. Wat is de meerwaarde van algemene vergaderingen, en wat wordt er überhaupt besproken?

Dank!

leuk artikel!

ik zal nogmaal proberen te bewijzen dat ik absoluut niet links ben.

Je hebt het over flexibiliteit en zelfstandigheid in bedrijven alsof dat bij toverslag gecreeerd kan worden. Dit is niet zo. Beide waarden gaan samen met een sterk verantwoordenlijkheidsgevoel van de werknemer naar het bedrijf. Die verantwoordelijkheid is er niet. Hoewel er mischien minder taken van boven af worden aangegeven blijft het feitelijke bezit en de posities in handen van een kleine elite. de verantwoordelijkheid die nodig is voor een vrije en flexibile werkomgeving wordt bereikt door invoering van een collectief bezit en basisdemocratie in bedrijven. Dit hoeft niet door terug te gaan naar de draconische experimenten van de jaren zeventig. Werknemers zouden vanzelfsprekend aandeelhouder moeten worden van een bedrijf. daarnaast wordt inpraak geregeld door bijvoorbeeld een maandelijkse algemene vergadering of stemmingen in een online omgeving.