Kortom: ze verdienen het de centjes binnen te halen. Wat je er voor terug krijgt? Je kunt onder andere kiezen uit handgeschreven ansichtkaarten, tickets voor een feest of persoonlijke muziektips, voor wie er op zit te wachten. Bovendien houd je een groeiend (gratis) journalistiek platform alive en kicking. Schaamteloze reclame voor degene die het verdienen: houd Hard//Hoofd hard.

Niet overtuigd? Bekijk vooral dit filmpje.

Al eerder was daar ‘NOS Pulse‘ waarmee je als een stoïcijnse beurshandelaar het nieuws kunt volgen. Ook de New York Times experimenteerde met hun Times Wire Nu komt ook NRC met een internetapplicatie waarmee live de cijfertjes en statistieken van de artikelen op nrc.nl gevolgd kunnen worden. Handig? Of vooral toch een leuke gimmick voor de grootste nieuwsverslaafden onder ons?

Tegenhanger NOS Pulse is nooit succesvol geworden onder het grote publiek, en waarschijnlijk valt na een kleine piek NRC Big Board hetzelfde lot ten deel. Toch is het concept er achter zeker interessant. Want door niet de redactie het belangrijkste nieuws te laten kiezen, maar de lezers zelf (onbewust) een selectie te maken tussen wat wel en niet interessant is krijg je een beter beeld van wat er speelt in het nieuws.

Ook Koen Smeets van NRC Media vat het nut van de applicatie zo samen.

@tmarringa als lezer kun je in één oogopslag zien wat anderen op dit moment leuk, interessant en/of belangrijk vinden #momentgeist cc @xiffy

2 November 2011 16:36 16:36 via EchofonReplyRetweetFavorite

@stronk

Koen Smeets

Om niet net zoals NOS Pulse tot een duister hoekje van het internet te worden verbannen zal NRC het concept prominenter moeten inzetten – bijvoorbeeld op de voorpagina van nrc.nl-, en er echt een toevoeging van moeten maken. Ben benieuwd of NRC het wel lukt, en de lezer in de toekomst de headlines van het nieuws bepaalt.

Je zou het als een ode aan Nederlands grootste internethelden kunnen zien; webplatform Fast Moving Targets. Elke dinsdagavond schuiven grote namen aan bij Erwin Blom en Roeland Stekelenburg om te praten over hun grootse plannen en prachtige avonturen in de journalistiek en nieuwe media. Een platform over de toekomst van het Nederlandse medialandschap. Zeker een aanrader als je op zoek bent naar een flink portie inspitratie!

Een aantal tips? Naast Top Names dat elke dinsdag live te volgen is, zijn ook de design sectie en interessante casussen een aanrader.

Gelukkig is elke student gezegend met een gratis Studenten OV. De intercity vanuit Utrecht naar Groningen of Leeuwarden is vanaf nu dan ook omgedoopt tot mijn favoriete werkplek. Doordat de NS een jaar geleden het internet in de intercity treinen introduceerde kun je met een laptop op het opklaptafeltje in de stiltecoupé prima samenvattingen typen, opdrachten maken of leren voor tentamens. Eenmaal op je eindbestemming aangekomen koop je een broodje, verstuur je een ansichtkaart naar je ouders en neem je dezelfde trein weer terug.

Een gratis tip, zomaar vanuit de intercity vanuit Groningen naar Utrecht.

1. De praktische/rituele dimensie omvat de vaste gebruiken en gedragspatronen, zoals offers, meditatie, etc.
2. De emotionele/ondervindingsdimensie heeft betrekking op de mystieke betekenis, de innerlijke zoektocht van de mens, het bidden.
3. De verhalende/mythische dimensie omvat de wijze waarop men omgaat met verhalen/mythen. Scheppingsverhalen, maar ook geschiedenis. Mondeling en/of schriftelijk.
4. De doctrinaire dimensie staat voor de leerstellingen, ideologie, zoals de Drie-eenheid binnen de Katholieke kerk, of het geloof in één god. Deze dimensie omvat tevens de visie op de mens.
5. De morele dimensie staat voor de normen en waarden van een religie, het systeem van regels en wetten zoals de Tora en Shari’a, de Gouden Regel.
6. De sociale/institutionele dimensie omvat de wijze waarop de religie is georganiseerd, bijvoorbeeld een formele organisatie (Rooms-Katholieke Kerk) of een persoonsgebonden organisatie (charismatisch).
7. De materiële dimensie omvat uiterlijkheden, gebouwen, kunst, etc, maar ook verschillende omgevingsfactoren, zoals heilige bergen.

Nu is het zo dat wetenschappers al eerder hebben aangetoond dat Apple wordt beleefd wordt als een religie, maar zijn de bovenstaande dimensies ook van toepassing op Apple en zijn Messias? Gezien de emotionele reacties op het overlijden van Steve Jobs, lijkt vandaag de dag bij uitstek om dit uit te zoeken.

Praktische/rituele dimensie:
Deze dimensie wordt vanzelfsprekend gekenmerkt door het kopen van de dure producten van Apple, een vorm van een financieel offer in ruil voor een goddelijk product. Een andere religieuze praktijk is het belachelijk maken en bekritiseren van producten van Microsoft. Wat betreft het rituele aspect kan men verder kijken naar de lange wachtrijen bij Apple-stores ten tijden van de lancering van een nieuw product, maar ook de hypes rond nieuwe producten in het geheel. Met betrekking tot het heengaan van Steve Jobs, kunnen ook het kaarsjes branden en bloemen leggen bij Apple-stores tot deze dimensie worden gerekend. Tenslotte zijn de bedevaarten naar Apple-stores natuurlijk alom bekend. Er bestaan vrijwel geen aanhangers van het Appleïsme die nooit in hun leven hebben deelgenomen aan een dergelijke bedevaart.

Emotionele/ondervindelijke dimensie:
Deze dimensie heeft enige overlap met de hierboven beschreven dimensie. De emotionele reacties op de dood van Steve Jobs, de hysterie rond de lancering van nieuwe producten en de massale teleurstelling na het uitblijven van de iPhone 5 tijdens de presentatie van 4 oktober jongsleden kunnen allemaal worden gezien als emotionele aspecten van de religie van het Appleïsme. Menig Apple-fanboy zal zijn innerlijke zoektocht naar zelfvertrouwen en zelfrespect niet los kunnen zien van zijn Apple-producten.

Verhalende/mythische dimensie:
Het belangrijkste verhaal rond Apple is toch wel dat van de oprichting door o.a. Steve Jobs, gevolgd door het ontslag van Steve Jobs, de bijna val van Apple en daarna de Grote Wederopstanding na de terugkeer van Steve Jobs bij het bedrijf. Dit verhaal van mythische proporties prijkt op een dag als vandaag op alle grote nieuwswebsites en kan worden beschouwd als het belangrijkste verhalende aspect van de religie.

Doctrinaire dimensie:
De leerstellige dimensie valt uiteen in drie kenmerken: een nadruk op esthetica, de ene grote god (Apple) en zijn Drie-eenheid (de vader, zijnde Steve Jobs, de zoon, zijnde Apple en de heilige geest, zijnde nog een keer Steve Jobs).

Morele dimensie:
De normen en waarden van het Appleïsme bestaan voornamelijk uit de binaire oppositie tussen Apple (goed) en Microsoft (kwaad). Gelovige trachten het kwade te beteugelen met boycots en het goede te bevorderen met aankopen.

Sociale/institutionele dimensie:
Deze dimensie bestaat uit een netwerk van relaties tussen Apple en de gelovige, bijvoorbeeld in de vorm van nieuwsbrieven en veel bezochte lanceringsevenmenten, maar ook Apple Care. Dit laatst genoemde is een soort lidmaatschap, waarbij de gelovige een aflaat koopt voor het geval zijn of haar Apple-reliek het defect raakt. In dat geval beloofd het Appleïsme de gelovige bij te staan. Het prediken van het Appleïsme wordt uitgevoerd door de medewerkers van Apple-stores, maar ook medianerds als Alexander Klöpping. Zij kunnen worden gezien als de priesters en bedelmonniken van het geloof.

Materiële dimensie:
De materiële dimensie is misschien wel de belangrijkste dimensie van het Appleïsme. Denk aan de vele Apple producten, Apple Stores en het nieuwe hoofdkwartier in UFO-stijl dat Apple bouwt in Cupertino. De materiële erfenis van Steve Jobs is ongekend.

Conclusie:
De conclusie is aan jou: kunnen Apple en Steve Jobs worden beschouwd als een religie? Laat je mening achter in de comments!

“Ja, hallo, mevrouw Janssen hier uit Bennebroek. 60 jaar lid. Ik wilde graag melden dat ik mijn zaterdageditie nu toch wel erg dik vind worden. U moet weten, dat was vroeger wel anders.”

De onderwerpen die op het podium behandeld werden gingen dan ook allemaal over vroeger. Hoe het ooit was ‘bij de krant’. Aan het publiek in de zaal kon je perfect aflezen hoe de krant er vandaag de dag voor staat en wie zijn lezers zijn.

“Ik denk altijd aan mijn moeder als ik een artikel voor de krant schrijf.”

Aldus de chefs van de Haagse redactie, binnenland en het katern V. De krant die druk bezig is jong Nederland te bereiken richt zich niet op nieuwe aanwas, maar op de moeders van ons land. Ik vraag me af hoe het er over 10 jaar uit ziet, als de Volkskrant zijn 100ste verjaardag viert. De krant is dan allang geen statige meneer meer, maar een bejaarde opa.

De redactie verwijst niet simpelweg, maar selecteert en recenseert de bronnen, zodat de lezer snel zijn voorkeur kan bepalen. Zo treed VN op als een ‘curator’ op het internet, een papieren Nalden.net, maar dan voor actueel nieuws.

Op de website van Vrij Nederland worden de lezers opgeroepen interessante tips door te geven. Maar, zitten we wel te wachten op een papieren blad dat ons verwijst naar de dingen die op internet gebeuren? Waarom worden de ingestuurde gouden tips van lezers niet gewoon meteen op de website gepubliceerd? En is een tweet of blogpost nog wel actueel op het moment dat Vrij Nederland aan het einde van de week op de deurmat valt? Ik zie mezelf trouwens al achter de computer de links uit de mediagids overtypen in de browser.

Nrc.next bedacht hetzelfde concept al eerder, en voerde het uit in de vorm van een succesvolle weblog. Zij berichten al ruim een jaar elke dag over de beste bronnen voor actualiteiten op het internet. Al met al is de gedachte van Vrij Nederland een goede gedachte, maar waarom in hemelsnaam op achterhaalde dode bomen?

De toegevoegde waarde van Twitter voor journalisten mag dan nu wel bewezen zijn. Vliegrampen, oorlogen verslagen door burgers en ander breaking news komt sneller door via Twitter dan welk kanaal dan ook. Toch blijft het nog grotere Facebook achter als het gaat om het snel delen van nieuws. Veel verder dan een simpel ‘like’ knopje onderaan een pagina komen de meeste websites niet en de bescheiden revolutie die Twitter teweeg bracht laat op Facebook dus vooralsnog op zich wachten. Het besloten karakter van Facebook staat het zoeken en delen van nieuws simpelweg in de weg. Tot vandaag.

Facebook introduceerde een aantal maanden geleden al ‘social journalism’. Over de hele wereld nodigde het Amerikaanse sociale netwerk journalisten uit om workshops te volgen hoe Facebook te gebruiken om nieuws te vergaren en ook weer te verspreiden.

Een van de vroege successen van social journalism is het Amerikaanse NPR.org. Zij wisten het snel voor elkaar te krijgen via Facebook 1,9 miljoen mensen aan zich te binden en via dat kanaal hun verhalen de wereld in te helpen. Ook versloeg Nicholas D. Kristof van The New York Times de oorlog in Egypte op zijn Facebook pagina en Al Jazeera kan live worden gekeken op Facebook. Voor kleinere lokale nieuwsmedia begint het realistisch te worden om hun hele website weg te gooien en naar Facebook te verhuizen. Waarom ervoor zorgen dat het publiek naar jou komt als het ook andersom kan? Rockville Central, een lokale krant uit Washington maakte deze stap begin dit jaar al.

Maar niet alleen voor het verspreiden van nieuws is Facebook een uitgelezen kans, ook voor het vinden van bronnen, waardevolle tips, relevante personen, opinie en onderzoeken in de vorm van polls is het sociale netwerk een goudmijn.

De resultaten zijn niet mis, de door Facebook getrainde mediabedrijven genereren 300% meer verkeer vanaf het netwerk. Al met al biedt social journalism geweldig veel kansen die Nederlandse media nog niet met volle overtuiging inzetten. Volkskrant plaatst wel zijn artikelen door, NRC Handelsblad zet soms een tweet neer, en de NOS heeft helemaal geen Facebook pagina. Werk aan de winkel!

Re Twitter job apps. Why would you want to work for someone who can't be bothered to open a CV? @alangeere

12 September 2011 15:39 15:39 via webReplyRetweetFavorite

@mattholehouse

Matthew Holehouse

Goed nieuws voor twitteraars die zichzelf goed in 140 tekens kunnen verkopen. Alan Geere. de hoofdredacteur van de Britse krant ‘The Essex Chronical’ zoekt nieuwe journalisten en is de kantjeslange  sollicitatiebrieven die elke dag binnen komen meer dan zat. Op zijn blog schrijft hij;

“They’ve got 140 characters to tell me what they can do and why I should consider them”

Komt al enigszins lui over, maar ook enig vertrouwen in de gigantische overvloed aan nieuwe journalisten die van hun opleiding komen heeft Alan Geere niet.

“I keep getting told there is an over-supply of qualified people wanting to do journalism. Well, maybe there is but there’s definitely not an over-supply of people who are any good.”

Is het doel van mr. Geere de nieuwe media inzetten om nieuwe aanwas sneller een kans te geven om bij de krant aan de slag te kunnen, of is het vooral een middel om de boot af te houden en sollicitanten ‘dan maar op de social media’ te laten solliciteren?

Innovatief solliciteren of een luie hoofdredacteur?

Als wij in Nederland één betrouwbare omroep hebben voor het nieuws, is het de NOS wel. Maar de laatste tijd begin ik me steeds meer te schamen dat wij het van hen moeten hebben. Het verliest kwaliteit met de minuut.

Een kleine week geleden kwam de verbaasdheid weer in me naar boven. Het stadion van FC Twente was ingestort, en dat was het eerste item van het 8 uur journaal. Vervolgens besteed de omroep er vijf minuten gehakkel aan, en ben ik nog niet veel wijzer. In één minuut had ikzelf evenveel informatie kunnen vertellen, en onze kwaliteitsjournalisten besteden daar vijf keer zoveel tijd aan.

Gister was het weer zover. We weten allemaal dat de Tour de France bezig is, en tot mijn grote verbazing opent het journaal met de wielerronde. Ongelooflijk, was dat echt het grootste nieuws van de dag? Moet het journaal daar vier(!) minuten mee openen?  Sowieso is het niet normaal hoeveel aandacht de NOS besteed aan de Tour, aangezien het wielrennen in zijn algemeen amper aandacht krijgt. Ik kan me herinneren dat tijdens de Giro telkens maar een paar minuuten aandacht was in het sportjournaal. Tijdens de Tour zenden ze het live uit, besteden ze er in zowel het journaal als het sportjournaal veel aandacht aan, en hebben we ook nog eens de avondetappe. Dat lijkt mij een scheve verhouding.

Daarnaast zie ik regelmatig onderwerpen passeren die niet interessant genoeg zijn voor het journaal. Heel leuk dat de NOS daarover wilt berichten, maar dat hoort niet via het journaal. Er zijn ook programma’s als Één Vandaag voor de wat langere, minder actuele items. Om op die manier het journaal op te vullen is onnodig. Ze streven er ook naar om in elke uitzending meerdere binnenlandse items te hebben, en ook dat gaat ten koste van de kwaliteit. Wat maakt het uit dat er alleen maar buitenlands nieuws wordt uitgezonden als er niks in Nederland is gebeurt?

Ook verklaart de NOS Nederlanders bijna tot heilig. Er is iemand verdwaald in Frankrijk, en er is weer een half journaal gevuld. Als ergens in de wereld een vliegtuig neerstort en er is maar één nederlander bij betrokken word het verteld als wereldnieuws. Ook tijdens de tsunami in Indonesië was het zover. Honderdduizenden doden, maar een aantal Nederlanders die overleden zijn krijgen alle aandacht. Laat dat soort dingen alstjeblieft aan de RTL, en ga belangrijk nieuws zoeken. Nederlanders zijn geen goden. Tuurlijk is het logisch dat je meer aandacht besteed aan binnenlands nieuws, maar momenteel is het gat gewoon veel en veel te groot met de rest van de wereld.

En mocht er niet genoeg nieuws zijn om 25 minuten te vullen, doe het dan ook niet. Behandel alleen de zaken die er toe doen, en laat de rest achterwege. Klein nieuws uitrekken werkt niet, en groot nieuws inkorten is ook geen optie. Het handigst zou dus zijn om het journaal en een actualiteitenprogramma, bijvoorbeeld Één Vandaag, samen in een uur te stoppen, en dan de lengte van het actualiteitenprogramma laten afhangen van het journaal. Als het journaal een half uur duurt, is er nog een een half uur voor het andere programma. Zo blijft het journaal de hele tijd interessant, en blijft de kwaliteit gewaarborgd.

De NOS brengt eigenlijk helemaal geen actualiteiten. Ze geven de kijker wat ze willen zien. Als wij als Nederland bij de beste vijf kenniseconomiën willen horen, zal dit moeten veranderen. Wij staan momenteel achtste, en als wij niks vernieuwends te zien krijgen, zullen we er ook niet snel op vooruit gaan. Geef ons zicht in zaken die er toe doen in de wereld, en interesseer de kijkers in belangrijke kwesties in de wereld. We hebben voor leuke weetjes, en onnozel nieuws altijd het internet nog. De NOS moet zich professioneler opstellen en leren keuzes te maken.

NOS, ga jezelef drie keer in de rondte schamen, en als een speer de kwaliteit terugbrengen. Verbeter het niveau, en bericht over zaken die er echt toe doen.

Wat vinden jullie van het afgelopen journaal na dit artikel gelezen te hebben? Laat het weten in je reactie