Als je de doorsnee journalist naar zijn mening vraagt over de Telegraaf komt er weinig positiefs uit. De krant is onoverzichtelijk, de artikelen zijn inhoudelijk vaak zwak en onjuist, en er is meer aandacht voor de achtertuin van Frans Bauer dan voor serieuze zaken. Sinds de vliegramp in Tripoli neemt niemand de krant meer journalistiek serieus, en de Nederlandse Vereniging van Journalisten laste er zelfs een debat voor in. Toch is de Telegraaf de meest gelezen krant van Nederland, en heeft het een oplage van 584.193 kranten per dag. Hoe kan het dat de bekritiseerde krant zoveel lezers weet te trekken? Volgens Petra van RethinkingMedia ligt het aan de aan de vlugge stijl van de krant. Ze schrijft;
“Heel vroeger dacht ik dat ze bij De Telegraaf niet zo goed wisten hoe ze een krant moesten maken. Smalle stukjes, brede stukken, grote koppen, kleine koppen. Wat een zooitje. Konden ze daar niet goed meten of zo? En waarom lukte het bij NRC Handelsblad dan wel om alles even groot te maken? Hadden ze daar meer geld over voor goede vormgevers?”
De conclusie die zij in het artikel trekt is dat het succes van de krant juist aan het vlugge en snelle karakter van de krant ligt. Een krant die weinig aan zijn opmaak doet zal immers inhoudelijk wel goed zijn? Als je er vlug langsloopt heb je het idee dat die krant door de schreeuwende koppen echt iets belangrijks te vertellen heeft.
Maar ook inhoudelijk is er een lichtpuntje. De Financiële Telegraaf, die dagelijks in de krant te vinden is, is een van de beste financiële krantenkaternen van Nederland. Dagelijks stellen een aantal financiële goeroes hun vragen bij het reilen en zeilen van de Nederlandse economie. Dan de doelgroep. Het over het algemeen rechtse publiek dat de krant bedient smult van blunders, bekende Nederlanders en misstappen van bijvoorbeeld de overheid of justitie. Een gat in de krantenmarkt waar de Telegraaf met volle overtuiging in springt. De openheid tegenover zijn trouwe lezers speelt ook een grote rol in het succes. De krant heeft een sterke mening, en weet die ook aardig onder de aandacht te brengen. Voor sympathisanten is altijd een plekje in de krant, reacties die niet in het straatje passen wordt er vaak uit gefilterd.


Foto: Erik van ‘t Woud

